ಅತ್ತು ಬಿಡಬೇಕೆಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಗೆಳತಿ.....

ಚಿಂತೆಯೆಂಬ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ
ನಿನ್ನ ನೀ ಸುಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ
ಅದರ ಬಿಸಿ ನನಗೂ ತಟ್ಟಿದಾಗ ...
ಅತ್ತು ಬಿಡಬೇಕೆಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಗೆಳತಿ.....


ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ಬಹುಪಾಲು
ಸಿಗದಾಗ,
ಆ ಪ್ರೀತಿ ಬೇರೆಯವರ
ಕೈ ಸೇರುತಿದೆ ಅನಿಸಿದಾಗ .....
ಅತ್ತು ಬಿಡಬೇಕೆಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಗೆಳತಿ.....

Tumhe kaise main kahoon

Tumhe kaise main bataoon,

Tumhe kaise main kahoon,
Mere bas mein agar ho toh,
bas itna hi kahoon,

Tumhe din bar,
Tumhe har pal dekhtahi main rahoon,
Tumhe sochu,
Tumhe samjhu,
Tumhe poochu har pal,


Main tumhare hoon aisa Deewana meri jaaan...


Mere dil mein hai yeh armaan,
Tujhe ek din paon,
Is amber se bhi aage
Tumhe lekar jaaon,
Jahaan kwabhomein bikare
Sab chaand aur taare,
Jahan tum ho,
Jahan main hoon
Aur kohin nahin ho....

Main tumhara hoon aisa deewana meri jaan......

ನೆನಪು..

ಬಾರದಿರು ಎಂದಾಗ
ಬರುವ ನೀನು
ಬಾ ... ಎಂದಾಗ
ಬರಲೋಲ್ಲೆಯೇಕೆ ....?

ವಿಕ್ರಮನ ಹಿಂದಿರುವ
ಬೇತಾಳನಂತೆ,
ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ನೀ ,
ಅಲೆಯುವೆಯೇಕೆ....?

ಬಿಡುವಿರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ,
ಬೆಂಬಿಡದೆ ನೀ,
ಭಾವನೆಗಳ ನೆಪದಲ್ಲಿ
ಬಂದೆನ್ನ ಕುಟುಕುವೆಯೇಕೆ..?

ಬಂದು ಹೋದರೂ ಸರಿಯೇ
ಅದರೆಡೆಯಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ
ಮಳೆಯ ಸುರಿಸುವೆಯೇಕೆ ...?

ಏಕೆ ನೆನಪೇ ಹೀಗೇಕೆ
ನಿತ್ಯ ಬಂದೆನ್ನ ಮಾನವ
ಕಲಕುತಿರುವೆ...??

ನೀನೆ ಬರೀ ನೀನೆ ..

ನಿನ್ನದೇ ಧ್ಯಾನ ಅಂತೇನು ಅಲ್ಲ,
ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನೂ ನೆನಪಾಗೊಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ ...

ಯಾವಾಗಲು ನಿನ್ನದೇ ಪದ್ಯ
ಬರೀತೀನಿ ಅಂತಲ್ಲ,
ಬರೆದ ಪದ್ಯದದಲೆಲ್ಲ ನಿನಿರ್ತಿಯ ಅಷ್ಟೇ ...

ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ ಅಂತಲ್ಲ,
ಅರ್ಥ ಇಲ್ದೆ ಬಾಳ್ಬೇಕಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಚಿಂತೆ ಅಷ್ಟೇ ....